Danonkom mówimy NIE – pochwała natury

danonki     A konkretnie ja mówię, ale czasem lubię myśleć o sobie w liczbie mnogiej.

     Mam na imię Ela i jestem uzależniona od słodyczy. Dziś, aby być wiarygodną (głównie w swoich własnych oczach), nabyłam Danonki i osobiście je spożyłam. Chyba wcześniej nie praktykowałam tego procederu. Efekt jest taki, że na moje kochane batoniki dziś nie spojrzę, cukru mam potąd (wyobraźcie sobie, pokąd). Ale nie czuję się wyrocznią, dlatego na Danonki psioczyć będę w bardziej obiektywnym kontekście.

     Co o Danonkach uważa producent, firma Danone? Na kartoniku można przeczytać, że „twarożek Danonki został wzbogacony w wapń i witaminę D potrzebne dla prawidłowego wzrostu i rozwoju kości.” A także, że „zawiera przetarte owoce i naturalne aromaty. Nie zawiera barwników.” Nie zawiera też konserwantów. „W ramach zróżnicowanej diety i zdrowego stylu życia warto włączyć do posiłków przynajmniej dwa kubeczki Danonków dziennie.” A na stronie widnieje zapewnienie: „Danonki w kubeczkach 50g są idealne dla dzieci, które pierwszy raz próbują nabiału. Smaki i formuła dobrane są w taki sposób, aby bezpiecznie wprowadzić Twoje dziecko w świat produktów mlecznych.”



     Co zawierają Danonki? Przykładowy skład: Twarożek odtłuszczony, śmietanka, wsad owocowy (woda, truskawki 3,1 % – puree, cukier, oligofruktoza, syrop glukozowo-fruktozowy, wapń, aromaty, barwnik: koszenila, witamina D), cukier, białka mleka. Z mleka pasteryzowanego. Nie zawiera konserwantów.

Owoce

     Zacznijmy o tego, co tu jest najzdrowsze. Owoce! Zbadajmy, ile rzeczonych truskawek jest w 100 g serka czyli w dwóch małych opakowaniach łącznie. Otóż, jest ich tam 3 g. Chociaż użycie liczby mnogiej jest nadużyciem. Jedna średnia truskawka (zbadałam to osobiście) waży 23 g. W dwóch kubeczkach Danonków jest więc jakiś mały farfocel truskawki. Słabo. Żenująco słabo.


nawyki żywieniowe

by tiverylucky/freedigitalphotos.net

Cukier

     Ale nie samymi owocami człowiek żyje. W Danonkach zdecydowanie więcej jest cukru. Co akurat dobre nie jest, ale idźmy na ilość nie na jakość. Należy zwrócić uwagę na fakt, że deserek zawiera cukier zarówno w twarożku, jak i we wsadzie owocowym. Prócz sacharozy zawiera także syrop glukozowo-fruktozowy, który też jest cukrem. W 100 g serka upchnięto około 13 g cukru. Zdrowy styl życia? Doprawdy? Producent tłumaczy wysoką zawartość cukru tym, że… musi smakować dzieciom. A musi, ponieważ polskie dzieci mają niedobór wapnia, więc dobrze byłoby, gdyby dostarczały go przynajmniej jedząc Danonki.

Strony: 1 2

Comments

  1. F napisał:

    I zgadzam się z Tobą w całej rozciągłości, albo i dalej.
    Równie ciekawym produktem są chrupki dla dzieci. Wszystkie po prostu wprost ociekające słodyczą, w postaci cukru, czekolady białej lub ciemnej, a nawet miodu – z czego robi się atut produktu.
    Nawet zwykłe chrupki kukurydziane są dosładzane, a przecież nie są one tak chętnie wybierane przez dzieci, jak te kulki czekoladowe, czy mini ciasteczka zwane cookies.
    Swego czasu firma Nestle produkowała wielozbożowe kółeczka Cheerios (oczywiście też z cukrem, ale w dość małej ilości), niestety ślad po nich zaginął… zostały tylko Cheerios miodowe, słodkie tak, że nie da się tego opisać. Chyba produkcja przestała się opłacać. A szkoda!. Stąd też wniosek nasuwa się taki, że nasze dzieci są skazane na słodycz w większości produktów dla dzieci, bo to się lepiej sprzedaje.

    • kasia napisał:

      Nie są skazane;) Dzieci jedzą to, co my – rodzice im podamy. Chcemy – podajemy cukier, nie chcemy – wybieramy zamiennik, niekoniecznie nazwany „dla dzieci” (jak choćby płatki owsiane, które można ugotować wcześniej i dorzucić do zimnego mleka czy kakako, jeśli dziecko woli „na zimno”, płatki ryżowe – również bez cukru i im podobne:)

      • F napisał:

        Niby nie, ale… w większości przypadków o wiele łatwiej, szybciej jest skorzystać z czegoś gotowego, co wsypujesz do mleka i masz zupkę mleczną. O wiele łatwiej nie wysłuchiwać jęczenia dzieci, że wszystkie dzieci to jedzą, bo jest to dobre (w domyśle, bo słodkie)… więc wg mnie jesteśmy w pewien sposób „skazani” – po części z wygody, bo starsze dziecko może samodzielnie już sobie zrobić takie proste danie, a płatki owsiane przecież ładnie nie wyglądają i trzeba się narobić, a po części z lenistwa i chęci zapewnienia dziecku wszystkiego co najlepsze (bo w końcu reklama pokazuje wiele innych aspektów, wg których dany produkt jest wręcz niezbędny w diecie dziecka). To zależy co zadziała na danego Rodzica.

        • kasia napisał:

          A to już kwestia priorytetów i pewnego rodzaju konsekwencji… Albo chcę „szybciej i łatwiej” oraz „jak inne dzieci” – więc się godzę na brak wyboru, bo kupując gotowe, przetworzone, słodkie, reklamowane sprawiam, że produkowanie choćby wspomnianych przez Ciebie wcześniej kółeczek wielozbożowych jest nieopłacalne ze względu na słabe zainteresowanie konsumentów – i NIE NARZEKAM na ów brak wyboru i skazywanie dziecka na cukier, albo… Albo się wysilam [odrobinę – płatki owsiane naprawdę można bardzo apetycznie podać], uczę dziecko, że nie musi być jak inne, nie musi lubić tego, co wszyscy, może mieć własne, oryginalne upodobania zarówno smakowe, jak i inne – i wtedy nie muszę narzekać, bo wybór mam nieograniczony.

          • Elżbieta Haque napisał:

            Jeśli jesteśmy przy płatkach, które rzeczywiście w wersji kupnej są makabrycznie słodkie i tak jak danonki w żaden sposób nie pasują mi na regularne śniadanie, to polecam granolę. Można zrobić samodzielnie i na dłużej, przechowywać np. w słoju.
            http://www.mojewypieki.com/przepis/granola

  2. karolina napisał:

    brawo za ten artykuł,że tez w końcu to ktoś na głos powiedział. ja juz dawno przeanalizowałam dogłębnie danonki i inne serki bakusie itp.sam cukier. moje dziecko [16mies] najbardziej lubi… naturalną Activie. nie lubi owocowych wód czy jogurtów.choćby Kubus water,jest tak słodki ze nawet ja nie daje rady. Zrobiłam mu kiedyś płatki cheerios z mlekiem to nie zjadł,za to lubi bardzo owsianke na mleku z rodzynkami i bananem. dobrze ktoś napisał wyżej,ze to rodzice dają przykład.bo on właśnie taki przykład dostaje.zamiast słodkich zapychaczy je chrubki kukurydziane i pieczywo chrupkie jako wafelki. w składzie ma cukier owszem,ale 1g na kromkę. produklt z biedronki,skład: mąka żytnia razowa,kasza kurydziana lub mąka graham-zależy od rodzaju,woda,cukier,sól-pieczywo pano.ja to jem i mały je za mną. wasa sie chowa-ma ulepszacze i dłuuugi skład produktów. ja generalnie zawsze sprawdzam skład.mój mąz mówi,że ludzie mają rózne zboczenia-moim jest badanie składów produktów:) co nie znaczy,ze jemy mega mega zdrowo i eko.jem to co lubię,ale przy porównaniu 2-3 produktów wybieram ten,który ma najmniej świństw,dodatków i najkrótszą liste składników.

  3. F napisał:

    Podoba mi się ten przepis, muszę go wypróbować. :)
    Robiłam swoje mieszanki, ale to wydaje mi się lepsze.

  4. Gośka napisał:

    Kiedyś nie było nic i dzieci od małego jadły wszystko.
    Teraz jest wszystko, a dzieciom nie można jeść nic.
    Wszystko jest dla ludzi tylko z umiarem.

  5. Karolina napisał:

    chciałabym zobaczyć te Wasze dzieci jedzące jogurty naturalne z owocami i płatki owsiane…
    u nas w domu cukru się prawie w ogóle nie używa, zanim pojawił się syn też sobie obiecywałam naturalne smaki i takie tam bzdety, jednak rzeczywistość weryfikuje bardzo szybko jedzeniowe ambicje rodziców. Pomijając fakt ogólnej niechęci mojego syna do jedzenia i skłonności do zjadania tylko i wyłącznie 1 bułki dziennie, to jogurtem naturalnym, płatkami owsianymi, wszelkimi owocami i wszelkimi warzywami pluje na odległość, robił tak nie znając innych przesłodzonych smaków i robi to też teraz mając prawie 5 lat.
    A i jeszcze ciekawi mnie co Wasze dzieci jedzą/jadły w przedszkolu – też kiełki i płatki owsiane?

    • Elżbieta Haque napisał:

      Gustu dziecka nie da się przeskoczyć. Ale może Twój syn jeszcze nie trafił na coś, co by mu posmakowało.
      Ja nie jestem świrem zdrowego żywienia, nie wyliczam dzieciom kalorii i każdego konserwantu, ale są rzeczy, których swoim dzieciom z zasady nie kupuję, albo kupuję raz na rok. Nie dostają chipsów, napojów gazowanych i słodyczy maksymalnie sztucznych. Np. hit u mojego dziecka w szkole – cukier kolorowy wsypany do takiego dłuuugiego cienkiego plastikowego woreczka. Albo żel w tubce, który jest głównie cukrem i chemikaliami. Nie kumam tego. Tłumaczę swoim dzieciom, o co chodzi i oni to rozumieją. Wolę kupić czekoladę niż takie coś i uświadamiam im, na czym polega różnica.
      Muesli bardzo im smakuje. Zresztą moje dzieci jedzą paprykę jak jabłko, nie gardzą cebulą, czosnkiem, śledziem, lubią owoce (każdy inne). Nie jedzą na co dzień nabiału bo mają skazę (co ciekawe nie mają też niedoborów wapnia), ale od czasu do czasu dostają na spróbowanie jogurt naturalny czy serek wiejski i im smakuje, dodaję jogurt czasem do sałatki, mizerii, bo to i tak minimalnie uczula w porównaniu do mleka czy śmietany. I oczywiście im smakuje. Danonki też by im smakowały, bo są słodkie.
      A co do kiełków, to starszy syn sam sieje rzeżuchę i pałaszuje ją, aż mu się uszy trzęsą :)
      W przedszkolu żadnych danonków czy cukrowych kulek do mleka nie dostawały, bo zabroniłam. Zresztą nie wiem, czy się zwyczajowo tak karmi dzieci w przedszkolach.

Komentuj:

*

* Skopuj to hasło:

* Napisz lub wklej hasło tutaj:

Przeczytaj poprzedni wpis:
» Jak się opalić ale się nie spalić

     Pisaliśmy niedawno o tym, jak słońce działa na skórę. Dziś parę słów więcej o tym, jak się zabezpieczyć przed negatywnym...

Zamknij